pb.annáll.is

Ég eins og sjálfsagt fleiri veitti því eftirtekt að óvenju mörg prestsembætti hafa verið auglýst upp á síðkastið. Það truflaði mig að ég hafði ekki yfirsýn, gat ekki svarað spurningunni hvað hefðu almennt verið auglýstar margar prestsstöður síðustu ár. Þannig að ég skoðaði málið, hér eru fyrstu frumniðurstöður. (Ekki segja mér að það sé til yfirlitssíða um þetta hjá félagi guðfræðinga eða …). Jú annars, segið mér það og komið með ábendingar. Síðustu ca. 10 ár voru stöðurnar ekki aðeins 10, ekki aðeins 20 heldur rúmlega 30. Er það mikið eða lítið?

Áfram…

Ich habe einigen Freunden versprochen eine Literaturliste zum Thema Elfen, Trolle, „Hidden people“ in Island zusammenzustellen. Habe dann aber entdeckt das Jemand sich die Mühe schon gemacht hat und einiges ins Wikipedia geschrieben: http://en.wikipedia.org/wiki/Hulduf%C3%B3lk mit einer rießigen Referenzliste.

Aber für Interessierte dann gibt es was Neues aus Island zu berichten. Vor 2 Jahren war Arni Johnsen unterwegs in der Nähe von Reykjavik. Arni ist in Island bekannt u.a. weil er Musiker ist, aber auch weil er Politiker ist, der seit vielen Jahren im Isländischen Parliament sitzt. Áfram…

Við sem störfum á vettvangi Evrópu Unga Fólksins (og örugglega fleiri) fylgjumst nú mörg hver spennt með þeirri þróun sem á sér stað varðandi styrki í fræðslu- og menningargeiranum hjá Evrópusambandinu. Ein af hugmyndunum sem er komin langt á veg í meðförum Framkvæmdastjórnar ESB og að hluta hjá Ráðherraráðinu og í undirbúningsumræðum á Evrópuþinginu er styrktaráætlun sem hefur gengið lengi undir vinnuheitinu ERASMUS FOR ALL en allt er breytingum háð. Áfram…

Við sem störfum með ungu fólki verðum að spyrja okkur hvort verið geti að við séum á engan hátt undir það búin að búa einstaklinginn undir að takast á við hið framandi og óskiljanlega. Eða hvernig gengur okkur að samsama okkur fjölhyggjusamfélaginu?

Lesa áfram á trú.is.

Breytt staða kristinfræði í aðalnámskrá grunnskóla hefur bein áhrif á þá starfsþætti kirkjunnar sem snúa að börnum, unglingum og fjölskyldum. Stuðningur við heimilin varðandi skírnarfræðslu barnanna er nú alfarið í höndum kirkjunnar og á starfsfólki hennar hvílir nú sú ábyrgð að geta annars vegar frætt um trú þegar það á við (skólaheimsóknir o.fl.) og hins vegar að geta sinnt fræðslu í trú (sunnudagaskóli o.fl.). Þessar breyttu aðstæður gera enn meiri kröfur til fagmennsku og er hún mér og Magneu Sverrisdóttur, djákna í Hallgrímskirkju, hugleikin í pistli sem birtist í dag á trú.is.

Lesa pistil á trú.is.

Í mörgum menningarheimum hér áður fyrr var það algengt að sest væri niður í hring til þess að ræða alvöru lífsins og deila hugsunum um hamingjustundir sem og um þær áskoranir sem einstaklingarnir stóðu frammi fyrir. Gjarnan brann eldur í miðjunni og á meðan fundi stóð ríkti jafnræði meðal þeirra sem voru á fundinum. Aðeins einstaklingurinn sem hélt á einhverju sem sumir kalla á ensku í dag „talking stick“ mátti tala. Hlutverk hinna var að hlusta. Í dag er þessa hefð ekki aðeins að finna í ákveðnum menningarheimum sem hafa haldið í þessa gömlu hefð, heldur hrífast sífellt fleiri einstaklingar í „hinum vestræna heimi“ af þeirri andlegu viðleitni (e. spirituality) og menningu sem tengist slíkum fundum. Áfram…

Ég er ánægður með Sigmar Gabriel sem fer fyrir SPD í Þýskalandi hvað það varðar að hann hefur nú hvatt alla stjórnmálamenn til þess að fara ekki á EM í fótbolta í Úkraínu. (Sjá tagesschau.de). Hann bendir réttilega á að það að sitja með ráðamönnum frá Úkraínu og horfa á fótboltaleik jafngildi opinberu samþykki á framferði stjórnvalda í Úkraínu og meðhöndlun þeirra á Julíu Timoschenko. Áfram…

Í félagi við Magneu Sverrisdóttur, djákna í Hallgrímskirkju, tók ég mig til og skrifaði pistil sem nú er aðgengilegur á trú.is um barna- og unglingastarfið í kirkjunni. Þetta er pistill númer tvö sem við skrifum í félagi og vonandi eigum við eftir að láta meira að okkur kveða á þessum vettvangi:

• Styrkjum æskulýðsstarfið – hvatning til sóknarnefnda og alls kirkjufólks um að styrkja æskulýðsstarfið
• 16 ára í sóknarnefnd – hvatning um ungmennalýðræði í kirkjunni

Þar sem Jón Aðalsteinn Baldvinsson, vígslubiskup á Hólum í Hjaltadal lætur af störfum á árinu, er kosið um nýjan vígslubiskup. Kjörskrá vegna vígslubiskupskjörs 2012 var birt í gær, 181 einstaklingur er með kosningarétt, m.ö.0. kjörmenn eru 181. Kynjahlutfall þeirra er innan marka Jafnréttisstefnu kirkjunnar, konur í hópi kjörmanna eru 77 eða 43%, karlar 104 eða 57%. Áhugavert er að tæp 60 ár eru á milli elsta kjörmannsins (fæddur 1925) og þess yngsta (fæddur 1983). Á myndinni hér fyrir neðan má sjá aldurs- og kynjaskiptinguna:

Myndin er aðgengileg stærri á flickr.com.

Ánægjulegt skref hefur verið tekið í átt að lýðræðisvæðingu íslensku þjóðkirkjunnar. Konur og karlar úr röðum formanna og varaformanna sóknarnefnda sem og djáknar hafa bæst í hóp þeirra sem kjósa mega biskup. Þetta er líka jafnréttisskref því að nú eru konur í fyrsta sinn yfir 40% kjörmanna í biskupskosningum.# Hvorutveggja er fagnaðarefni.

Segja má að hér sé um fulltrúalýðræði að ræða. Hinn almenni meðlimur þjóðkirkjunnar kýs á kjörfundi (aðalsafnaðarfundi) fólk til ábyrgðastarfa í sóknarnefnd skv. starfsreglum um sóknarnefndir nr. 28/2011. Sóknarnefnd velur svo úr sínum hópi formann og varaformann. Allt eftir meðlimafjölda í viðkomandi prófastsdæmi hafa nú viðkomandi formenn eða formenn og varaformenn kosningarétt í biskupskjöri. Mikilvægt hlýtur að teljast að þessi lýðræðislegi réttur hinna nýju kjörmanna úr röðum leikmanna sé að fullu virtur og á engan hátt reynt að takmarka þann rétt. Áfram…

Ég hef oft dvalið í Skálholti. Einu sinni bjó ég þar m.a.s. í nokkra mánuði. Mér er staðurinn kær. Gott þykir mér innlegg dr. Sigurðar Árna Þórðarsonar, biskupsframbjóðenda um málefni Skálholts á trú.is í dag. Hann segir m.a.:

Skálholt er staður fegurðar, hrífandi augnhvíla og sunnlensk sjónarrönd, sem verður hvað stórkostlegust þegar regnbogar teikna friðartákn á himininn yfir staðnum.

Ég hvet fólk til að lesa pistil Sigurðar.

Fimmtudaginn 22. mars kl. 17:00 heldur Regina B. Þorsteinsson, hjúkrunarfræðingur (M.Sc.) og meistaranemi í næringarfræði við Roehampton háskólann í Bretlandi, erindi sem nefnist ,,Matur, fæði, næring?”. Erindið er hluti af fimmtudagsfyrirlestraröð AkureyrarAkademíunnar og það síðasta á þessum vetri. Það eru allir velkomnir á efri hæð gamla Húsmæðraskólans til að hlýða á erindið og taka þátt í umræðum. Aðgangur ókeypis. Heitt á könnunni.

Í erindi sínu mun Regína fjalla í stuttu máli um meistararannsókn sína sem tengist vannæringu á sjúkrahúsum. Fimmti hver sjúklingur sem leggst inn á sjúkrahús er í áhættu fyrir vannæringu eða er þegar vannærður. Rætt verður um mögulegar orsakir og þekktar afleiðingar fyrir sjúklinga og heilbrigðiskerfið.

Þjóðkirkjan stendur á tímamótum. Þessa dagana er kosið til embættis biskups Íslands. 500 manns eru í hópi kjörmanna.  Í fyrsta sinn í sögu lands og þjóðar hafa fulltrúar sóknarbarna Þjóðkirkjunnar (sóknarnefndarformenn) kost á því að kjósa biskup. Djáknar kjósa líka í fyrsta sinn.

Kirkjan þarf á öflugum, hæfileikaríkum og sterkum trúarleiðtoga að halda. Í biskupsstól þarf að setjast einstaklingur sem er fær um að vera leiðtogi sátta og sameiningar, manneskja sem hefur metnað til góðra verka, vilja til að laða fram það besta úr þeim  mannauði sem í kirkjunni býr og réttlætiskennd sem slær í takti við þarfir fólksins.

Við, starfandi djáknar í Þjóðkirkjunni sem skrifum undir þessa grein, treystum dr. Sigurði Árna Þórðarsyni til þeirrar mikilvægu og vandasömu þjónustu sem biskup Íslands gegnir. Okkar upplifun af Sigurði Árna er sú að þar fari afskaplega hlýr maður sem veitir fólki og málefnum fulla athygli. Að okkar mati er Sigurður Árni sá prestur sem kirkjan þarf á að halda í biskupssæti sem leiðtogi sátta og sameiningar. Við sjáum fyrir okkur kirkju sem horfir fram á veginn með Sigurð Árna í broddi fylkingar. Við trúum því að viðmót hans, hæfileikar, orðsnilli, skilningur og metnaður skili Þjóðkirkjunni því sem hún þarf til að vaxa og eflast. Við treystum Sigurði Árna til að ganga erinda friðar og leiða kirkjuna með gestrisni til sátta án þess þó að kirkjan tapi stefnu sinni. Þess vegna kjósum við dr. Sigurð Árna Þórðarson, prest í Neskirkju og Kirkjuþingsmann, og hvetjum aðra til þess að kynna sér hvað Sigurður Árni stendur fyrir á kynningarvef stuðningsmanna hans, www.sigurdurarni.is .

Fjóla Haraldsdóttir, djákni
Gréta Konráðsdóttir, djákni
Pétur Björgvin Þorsteinsson, djákni
Þórey Dögg Jónsdóttir, djákni

Í 53. grein laga# um stöðu, stjórn og starfshætti þjóðkirkjunnar frá 1997 kemur fram að hver sá sem skráður er í þjóðkirkjuna og er orðinn sextán ára hefur ekki aðeins kosningarétt þegar kemur að kosningu, heldur einnig kjörgengi. Það þýðir að ef þú ert orðinn 16 ára daginn sem aðalsafnaðarfundur fer fram getur þú boðið þig fram í sóknarnefnd.

Um þetta ritum við Magnea Sverrisdóttir, djákni í Hallgrímskirkju, pistil á trú.is.

Það vakti athygli mína að Innanríkisráðuneytið stendur fyrir málþingi um trúfrelsi í fyrramálið. Það er gott framtak. En um leið verð ég að viðurkenna að mér þykir miður að fulltrúar minnihlutahópa úr röðum skráðra trúfélaga eru ekki á meðal málshefjanda. Ég hefði haldið að það væri mikilvægt að einmitt þessir minnihlutahópar tækju virkan þátt í umræðunni, en ekki einvörðu fulltrúar minnihlutahópa utan skráðra trúfélaga og þjóðkirkju. Málshefjendur hagsmunahópa eru tveir, annars vegar dr. Hjalti Hugason prófessor við guðfræði- og trúarbragðafræðideild HÍ og Kirkjuþingsfulltrúi, hins vegar Bjarni Jónsson, varaformaður Siðmenntar og fulltrúi í Mannréttindaráði Reykjavíkurborgar. Ég tel að ráðuneytinu hefði verið sómi af því að bjóða a.m.k. tveimur fulltrúum ólíkra minnihlutatrúarhópa að vera með erindi, t.d. úr hópi Búddistafélags Íslands og frá Félagi Múslíma á Íslandi svo dæmi af handahófi séu nefnd. Hér verður að gæta jafnræðis þykir mér.

Sjá auglýsingu á vef ráðuneytisins.